مسجد سلطان احمد (مسجد آبی)

مسجدی که غنی‌ترین مجموعه کاشی ازنیک را در خود دارد، با نوری که از گنبد فرو می‌ریزد فضایی افسون‌کننده دارد. رو به روی ایاصوفیه بایستید تا دو میراث جهانی را در یک قاب ببینید.

احمد یکم که آن زمان نوزده ساله بود، می‌خواست روبه‌روی ایاصوفیه مسجدی بسازد که قدرت عثمانی را نشان دهد. بنا در سال 1609 آغاز شد، هشت سال به درازا کشید و در 1617 پایان یافت؛ سلطان در همان سال درگذشت. شش مناره در آن روزگار جنجال برانگیخت، زیرا تنها بنای دیگر با شش مناره مسجدالحرام در مکه بود. بنا بر روایتی که میان مردم رواج دارد، معمار خواسته سلطان یعنی «altın minare» (مناره‌های زرین) را «altı minare» (شش مناره) شنید و سلطان سپس برای جبران، مناره هفتم را در مکه بنا کرد — این روایت با هیچ سندی تأیید نشده و افسانه‌ای عامیانه است.

مسجد سلطان احمد که میان سال‌های 1609 تا 1617 به دست معمار سدفکار محمد آغا برای احمد یکم ساخته شد، به سبب کاشی‌های ازنیک آبی‌رنگ دیوارهای درونی‌اش در سراسر جهان «مسجد آبی» خوانده می‌شود. این بنا یکی از قله‌های معماری کلاسیک عثمانی است و با شش مناره، گنبد مرکزی سترگ و نیم‌گنبدهای پلکانی‌اش بر میدان سلطان احمد چیرگی دارد. مجموعه شامل یک مدرسه، یک بیمارستان، یک آشپزخانه خیریه و یک آرامگاه است.

تصاویر: آرشیو Meşale